پنجشنبه ای بود که شهید حسین علم الهدی را در بهشت آباد اهواز دیدم. مثل همیشه بر تک تک مزار بچه ها فاتحه می خواند و می گریست دنبالش رفتم. بر مزار شهید اصغر گندمکار غریبانه نشست و صدا در گلویش شکست گوش دادم، دیدم چیزی می گوید، جلو که رفتم شنیدم می گوید: اصغر! برایم دعا کن به میهمانی خدا بروم. (سرودهای سرخ، ص46)

یکی از همرزمان شهید حسین فهمیده می گوید: روزی که حسین شهید شد، دشمن به شدت حمله کرده بود و حسین هم که خوب می جنگید، تیر خورده و مجروح بود.وقتی به طرف او رفتم تا او را عقب ببرم مخالفت کرد و گفت: حالا که قرار است بمیرم، باید چند نفر از عراقی ها را بکشم و بلافاصله نارنجکی به خود بست و زیر یکی از تانک های عراقی که در حال پیش روی بود خوابید و با شهادت خود هم تانک عراقی را منهدم کرد و هم چند نفر عراقی را به درک فرستاد. (صنوبرهای سرخ، ص162)

فصلنامه نجد شماره بیست وچهارم پاییز 97